Default success message.

Default error message.

Lęk separacyjny

Natalia Minge


Każde dziecko, kilkukrotnie, tak wcale nie raz w ciągu swojego życia, ale kilkukrotnie przeżywa wzmożone napięcie związane z tym, że znajduje się daleko od obiektu przywiązania. Najcześciej jest to mama. Bywają to często trudne sytuacje, bo niekiedy tata bywa całkowicie odrzucany i mama musi robić wszystko. Mama może wyłącznie wykąpać, mama musi przyjść, mama może podać obiad. Jest to trudne dla wszystkich. Dla mamy, ponieważ nie ma chwili dla siebie oraz dla taty, który nagle został odtrącony, a także dla babci, która w tym momencie twierdzi, że mama źle wychowuje swoje dziecko. Jest to naturalne i przechodzi po jakimś czasie. Tłumaczenia nic nie pomogą.

W sytuacji, gdzie dziecko przeżywa wzmożony lęk separacyjny, możemy zrobić dwie rzeczy. Pierwsza – być z dzieckiem, jakoś przetrzymać ten okres, kiedy jemu jesteśmy tak bardzo potrzebni, kiedy preferuje tą jedną osobę. Naprawdę da się to wytrzymać i niemal każdy rodzic jest w stanie przez to przebrnąć. Musimy tylko zrozumieć, że to naturalny proces, że to się zdarza praktycznie każdemu i że to nie znaczy, że już zawsze będziemy na każde zawołanie dziecka, a także to nie znaczy, że tata już na zawsze został odepchnięty na boczny tor. Nie jest to też oznaka tego, że mama była z dzieckiem za blisko. To się może zdarzyć każdemu. Co więcej, jeśli mama była daleko, może zdarzyć się z dużo większą intensywnością.

Możemy też spróbować poradzić sobie w ten sposób, że wzmocnimy kontakt dziecka z tą drugą osobą – z tatą z babcią, w ten sposób, że dziecko będzie więcej przebywać z tatą,a także zacznie, jeśli wcześniej tego nie robiło, z nim zostawać. Bardzo często jest tak, że w sytuacji, kiedy są oboje rodzice, dziecko domaga się uwagi wyłącznie od mamy, ale w momencie kiedy mama znika, jeżeli relacja z tatą czy z babcią była bliska dziecko doskonale adaptuje się do tego, że mamy nie ma i pozwala zaspokoić swoje potrzeby innej osobie. Zwykle dziecko mniej cierpi w sytuacji takiego rozstania przez pierwszy okres, niż mama.

Jeżeli kobieta potrzebuje tego, żeby być sama, żeby wyjść, żeby zrobić coś dla siebie, powinna to rzeczywiście zrobić. Dziecko najprawdopodobniej da sobie radę z tatą lub babcią, a mama kiedy wróci, będzie bardziej szczęśliwa, bardziej wypoczęta i będzie miała więcej energii do zajmowania się dzieckiem. Inną sprawą jest zapisanie dziecka do żłobka lub zostawienie go na wiele godzin z opiekunką. W tej sytuacji najlepiej poczekać, aż najgorszy czas lęku separacyjnego po prostu minie. Jeżeli musimy w tym momencie dziecko oddawać do instytucji, powinniśmy dać sobie dużo czasu na to, żeby dziecko dało sobie trochę czasu na przystosowanie sobie nowego trybu funkcjonowania. Mimo, że często można usłyszeć, że dziecko można po prostu zostawić w instytucji, bo ono samo się przyzwyczai, nie jest to dobre rozwiązanie. Dziecko musi nawiązać bliską więź z opiekunem. Dlatego dobrze jest przeprowadzić go przez proces nawiązywania tej więzi, aby mógł rzeczywiście dobrze poczuć się w żłobku czy z opiekunką, zanim go z nią zostawimy.


<< Wstecz

Polub nas na Facebooku!
Polub nas na Facebooku!
Polub nas na Facebooku!

Kontakt

Telefon:
(+48) 536 026 366
(+48) 536 026 266

E-mail:
biuro@evokids.pl
d.matczak@evokids.pl

Adres:
ul. Dąbrowskiego 48
41-500 Chorzów

O nas

EvoKids oferuje profesjonalne produkty i rozwiązania dające wsparcie dla rodziców zainteresowanych optymalnym rozwojem swoich dzieci i/lub eliminacją problemów na różnych etapach rozwoju i wychowania.

Chcesz otrzymywać wartościowe informacje o nowych poradach w ramach Vademecum Świadomego Rodzica oraz o wartościowych wydarzeniach? Zapisz się do newslettera!